Θεωρία Παραγωγής και Κόστους και η Αδικία προς τους #Ασεπιτες2008

 Η Θεωρία Παραγωγής και Κόστους αποτελεί θεμελιώδη έννοια της οικονομικής ανάλυσης και εξετάζει πώς οι πόροι (εργατικό δυναμικό, πρώτες ύλες κ.λπ.) χρησιμοποιούνται για να παραχθούν αγαθά ή υπηρεσίες με τον πιο αποδοτικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη τα κόστη που συνδέονται με την παραγωγή τους. Αυτή η θεωρία μπορεί να εφαρμοστεί και στην περίπτωση των #Ασεπιτες2008, αποκαλύπτοντας την αδικία που υποστήκαμε από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, ιδίως μετά την

αλλαγή του συστήματος διορισμών, και την μη πρόβλεψη μεταβατικού σταδίου για την συμπερίληψη των επιτυχόντων εκπαιδευτικών του γραπτού ΑΣΕΠ 2008 στους νέους διορισμούς και στις προσλήψεις αναπληρωτών που γίνονται από το 2019.

Οι #Ασεπιτες2008 συμμετείχαμε σε έναν από τους πιο δύσκολους διαγωνισμούς για εκπαιδευτικούς, αποδεικνύοντας τις γνώσεις και τις δεξιότητές μας σε πολλαπλά γνωστικά αντικείμενα και παιδαγωγικά θέματα. Η επιτυχία μας στον διαγωνισμό αυτόν μας καθιστά υψηλής ποιότητας "εκροές" για το εκπαιδευτικό σύστημα, καθώς αποδείξαμε την ικανότητά μας να αντιμετωπίζουμε απαιτητικές εξετάσεις και επιτύχαμε σε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Ωστόσο, η αντισυνταγματική απόφαση του Υπουργείου Παιδείας (που διατυπώθηκε μέσω μιας πληθώρας ανάλογων, αντισυνταγματικών διατάξεων από το 2002 ως το 2019) να προσλαμβάνει αναπληρωτές και να διορίζει εκπαιδευτικούς με αποκλειστικό κριτήριο την προϋπηρεσία, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η επιτυχία στον γραπτό διαγωνισμό ΑΣΕΠ, είχε ως αποτέλεσμα την παραγνώριση της πραγματικής αξίας των #Ασεπιτες2008. Αυτό υποβαθμίζει την αποδοτικότητα του εκπαιδευτικού συστήματος, καθώς εκπαιδευτικοί με αποδεδειγμένες ικανότητες μένουμε εκτός, ενώ οι διορισμοί βασίζονται σε κριτήρια που δεν αξιολογούν πλήρως την ικανότητα και την παραγωγικότητα των επιλεγμένων εκπαιδευτικών.

Στη θεωρία κόστους, υπάρχει το σταθερό κόστος (το κόστος που παραμένει σταθερό ανεξάρτητα από την παραγωγή) και το μεταβλητό κόστος (που αλλάζει ανάλογα με την παραγωγή). Για τους #Ασεπιτες2008, το "κόστος" της επιτυχίας μας στον διαγωνισμό ΑΣΕΠ ήταν τεράστιο σε όρους χρόνου, προσπάθειας και θυσίας. Η προετοιμασία για τον διαγωνισμό αυτό απαιτούσε αμέτρητες ώρες μελέτης και εντατική αφοσίωση, δημιουργώντας ένα σημαντικό σταθερό κόστος για εμάς.

Παρά την υψηλή αυτή επένδυση, οι #Ασεπιτες2008 αδικηθήκαμε εκ νέου όταν, με την αλλαγή του συστήματος διορισμών από γραπτό ΑΣΕΠ στο λεγόμενο «προσοντολόγιο του νόμου Γαβρόγλου», δεν υπήρξε μεταβατικό στάδιο για την συμπερίληψή μας στους νέους διορισμούς και στις νέες προσλήψεις αναπληρωτών. Σε αντίθεση, με αυτό που συνέβη με τη μετάβαση από την επετηρίδα στον ΑΣΕΠ το 1997, εκείνο το μεταβατικό στάδιο ίσχυσε, μέσω μιας αντισυνταγματικής πολυνομίας, για 22 χρόνια (1997-2019) για τους έχοντες αποκλειστικά προϋπηρεσία, δίνοντας προτεραιότητα στους διορισμούς με βάση την προϋπηρεσία και αγνοώντας τους επιτυχόντες του διαγωνισμού. Αυτή η πολυνομία και η έλλειψη συνταγματικά κατοχυρωμένου μεταβατικού διαστήματος αποτελούν τεράστια αδικία για τους #Ασεπιτες2008, που ουσιαστικά αποκλειστήκαμε τόσο από εκείνο όσο και από το νέο σύστημα προσλήψεων και διορισμών.

Το κόστος ευκαιρίας στη θεωρία παραγωγής αναφέρεται στην αξία της καλύτερης εναλλακτικής επιλογής που εγκαταλείπεται. Στην περίπτωση των #Ασεπιτες2008, το εκπαιδευτικό σύστημα έχασε την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τις γνώσεις και τις δεξιότητές μας, καθώς δεν αξιοποιηθήκαμε με το σύστημα διορισμών που επικράτησε.

Η μη αξιοποίηση των #Ασεπιτες2008 συνεπάγεται χαμηλή αποδοτικότητα για το σύστημα, αφού δεν επελέγησαν οι πιο κατάλληλοι εκπαιδευτικοί. Το γεγονός ότι αυτοί που επένδυσαμε σε γνήσια γνώση και προετοιμασία παραγκωνιστήκαμε υπέρ εκπαιδευτικών που συγκέντρωσαν προσόντα και προϋπηρεσία χωρίς αξιοκρατική διαδικασία, δημιουργεί ένα ανυπολόγιστο κοινωνικό κόστος. Το εκπαιδευτικό σύστημα απέτυχε να επιλέξει τους καλύτερους, και αυτό είναι σε βάρος της ποιότητας της εκπαίδευσης.

Ο διαγωνισμός ΑΣΕΠ του 2008 δημιουργήθηκε για να ενισχύσει τον ανταγωνισμό και την αξιοκρατία στην πρόσληψη εκπαιδευτικών, εξασφαλίζοντας ότι οι καλύτεροι και πιο καταρτισμένοι θα καταλάβουν τις θέσεις (σ.σ μήπως σας θυμίζει κάποιο προεκλογικο και υπουργικό motto;😏). Οι #Ασεπιτες2008 αποδείξαμε ότι διαθέτουμε αυτές τις ικανότητες, επιτυγχάνοντας στον δυσκολότερο διαγωνισμό για εκπαιδευτικούς.

Όμως, το νέο σύστημα με το προσοντολόγιο έδωσε, για μια ακόμη φορά, προτεραιότητα στους εκπαιδευτικούς με προϋπηρεσία προσθέτοντας στο «παιχνίδι» και τα αγορασμένα προσόντα, τα οποία δεν απαιτούν τις ίδιες θυσίες, αφοσίωση και αυστηρό έλεγχο γνώσεων. Αυτό οδήγησε, για μια ακόμη φορά, σε μια μη αξιοκρατική κατανομή πόρων, με αποτέλεσμα οι #Ασεπιτες2008  να βρισκόμαστε (και πάλι) σε μειονεκτική θέση. Η απόφαση αυτή υποβάθμισε την ποιότητα των "εκροών" του εκπαιδευτικού συστήματος, καθώς η πραγματική αξία των εκπαιδευτικών αντικαταστάθηκε από τυπικά προσόντα που αποκτήθηκαν μέσω χρηματοδότησης και όχι μέσα από αυστηρή αξιολόγηση.

Η μη πρόβλεψη ενός μεταβατικού σταδίου κατά την αλλαγή του συστήματος από τον γραπτό ΑΣΕΠ στο προσοντολόγιο Γαβρόγλου αποτελεί την κορύφωση της αδικίας που υπεστήκαμε οι #Ασεπιτες2008. Το ΥΠΑΙΘΑ αρχικά, με την αντισυνταγματική πολυνομία μας απέκλεισε από την ισότιμη πρόσβαση σε θέσεις αναπληρωτών και μόνιμων διορισμών, διορίζοντας και προσλαμβάνοντας εκπαιδευτικούς χωρίς την ίδια αξιολόγηση∙ και συνέχισε να το κάνει επιλέγοντας υποψηφίους με αμφιβόλου ποιότητας τυπικά προσόντα. Αυτό δημιούργησε μια βαθιά κοινωνική ανισότητα, όπου εκείνοι που επένδυσαν πραγματικά στην εκπαίδευσή τους βρέθηκαν σε μειονεκτική θέση, ενώ το σύστημα ευνόησε όσους διέθεταν αρχικά, γνωριμίες και δυνατότητα άσκησης πολιτικής πίεσης και εν συνεχεία, οικονομικούς πόρους για να αποκτήσουν τυπικά προσόντα.

Κλείνοντας, από τα παραπάνω προκύπτει πώς η Θεωρία Παραγωγής και Κόστους αποκαλύπτει, μέσω μιας οικονομικής θεωρίας, τις αδικίες που υπεστήκαμε οι #Ασεπιτες2008 λόγω της αντισυνταγματικής πολυνομίας του ΥΠΑΙΘΑ και της άδικης κατανομής πόρων στο εκπαιδευτικό σύστημα. Αντί να προάγεται η αξιοκρατία και η αποδοτικότητα, το τότε σύστημα διορισμών βασίστηκε (αντισυνταγματικά) στην προϋπηρεσία και το νέο σύστημα διορισμών βασίζεται σε αμφίβολα τυπικά προσόντα και προϋπηρεσία, παραμερίζοντας την πραγματική αξία των εκπαιδευτικών που πέτυχαν στον γραπτό διαγωνισμό ΑΣΕΠ. Αυτό οδήγησε και οδηγεί σε σπατάλη ανθρώπινου κεφαλαίου, αυξημένο κόστος ευκαιρίας και κοινωνική ανισότητα, βλάπτοντας τόσο τους #Ασεπιτες2008 όσο και την ποιότητα της εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

...τα συμπεράσματα δικά σας