Η Δήλωση Κεραμέως και η Καταρράκωση της Αξιοκρατίας:

 

(Μια Αντιφατική Προσέγγιση του ΑΣΕΠ 2008 από τους υπουργούς του ΥΠΑΙΘΑ)

Ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ το 2008 «δεν γεννούσε δικαίωμα διορισμού, αλλά για να είναι απλά επιλέξιμος», τονίζει η Νίκη Κεραμέως

Αρχικά, πρέπει να σημειώσουμε ότι ο διαγωνισμός ΑΣΕΠ  του 2008 (οπως και οι προγενέστεροί του) ήταν σχεδιασμένος από το ΥΠΑΙΘΑ για να προωθήσει την αξιοκρατία και να διασφαλίσει ότι οι καλύτεροι και οι πιο καταρτισμένοι θα προσληφθούν στο εκπαιδευτικό σύστημα. Η εκ των υστέρων παραδοχή ότι ο γραπτός διαγωνισμός δεν «γεννούσε δικαίωμα διορισμού» έρχεται σε αντίθεση με την ουσία του διαγωνισμού και με την ιδέα ότι οι επιτυχόντες έχουν αποδείξει την αξία τους μέσω ενός αυστηρού και διαφανούς συστήματος.

Αν ο γραπτός διαγωνισμός δεν γεννά δικαίωμα διορισμού, τότε πώς γεννά δικαίωμα διορισμού ο απλός ΑΣΕΠ aka προσοντολόγιο που εφαρμόζεται τα τελευταια 5 χρόνια(;;;) και επιπλέον:

Ποιο είναι το νόημα της αξιολόγησης μέσω του ΑΣΕΠ;

Για ποιο λόγο δαπανήθηκε και δαπανάται δημόσιο χρήμα για την διεξαγωγή γραπτών διαγωνισμών ΑΣΕΠ;

Ποια είναι η αξία της προσπάθειας και της προετοιμασίας που απαιτείται για τη συμμετοχή σε ένα τέτοιο γραπτό διαγωνισμό;

Πέρα από την πολιτική διάσταση, αν εξετάσουμε την δήλωση της Υπουργού Νίκης Κεραμέως με βάση την οικονομία, αυτή φαίνεται να αγνοεί την θεωρία του ανθρώπινου κεφαλαίου και τις συνέπειες της υποτίμησης των επιτυχόντων. Ο Gary Becker, για παράδειγμα, έχει αναφέρει ότι η επένδυση στο ανθρώπινο κεφάλαιο (εκπαίδευση και κατάρτιση) αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη μελλοντική ανάπτυξη. Όταν το κράτος αποφασίζει να αγνοήσει τους επιτυχόντες #Ασεπιτες2008 του γραπτου ΑΣΕΠ 2008, που έχουν επενδύσει χρόνο και χρήμα στην προετοιμασία τους, δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο: η αξιοκρατία και η προσωπική επένδυση δεν ανταμείβονται.

Επιπλέον, η δήλωση της Υπουργού εγείρει προβληματισμούς σχετικά με τη διαφάνεια και τη δικαιοσύνη. Αν το κράτος επιτρέπει τη συμμετοχή σε έναν διαγωνισμό και κατόπιν το αποτέλεσμα αυτού αγνοείται, τότε η εμπιστοσύνη στους θεσμούς διαβρώνεται. Σύμφωνα με τη θεωρία του Douglass North, οι κοινωνίες και οι οικονομίες στηρίζονται στην εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς, και όταν αυτή η εμπιστοσύνη καταρρέει, καταρρέει και το σύστημα.

Επιπλέον, η αναφορά στην «πολιτική σκοπιμότητα» της διαδικασίας επαναπρόσληψης σε βάρος των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ είναι και αυτή σύμφωνη με την άποψη του Stiglitz για την αδιαφάνεια και τις στρεβλώσεις που δημιουργούνται όταν οι πολιτικοί παρεμβαίνουν σε θεσμούς που θα έπρεπε να είναι ανεξάρτητοι και αμερόληπτοι.