Υπόθεση #Ασεπιτες2008 και…το Υπουργείο Παιδείας σε ρόλο μεγαλοεταιρίας

 

Το υπουργείο Παιδείας θεωρητικά θεσπίστηκε για να λειτουργεί για το κοινό καλό, πρόκειται για ένα Νομικό Πρόσωπο του Κράτους, δηλαδή ανήκει στο Δημόσιο. Με τον όρο «Υπουργείο» χαρακτηρίζεται η ανώτατη κεντρική υπηρεσία της Δημόσιας Διοίκησης, της οποίας προΐσταται ένας Υπουργός. Το Υπουργείο Παιδείας είναι δημόσια αρχή και αποτελεί μέρος της εκτελεστικής εξουσίας του κράτους. Ωστόσο, από νομικής άποψης, δεν είναι νομικό πρόσωπο (ούτε δημοσίου ούτε ιδιωτικού δικαίου) αλλά διοικητική αρχή. Οι διοικητικές αρχές, όπως τα υπουργεία, εκπροσωπούν το κράτος και λειτουργούν στο πλαίσιο της δημόσιας διοίκησης.

Είναι αρμόδιο για τη διαχείριση θεμάτων που αφορούν την παιδεία, την εκπαίδευση και τον πολιτισμό και οι πράξεις του δεσμεύουν το κράτος, χωρίς όμως το ίδιο να έχει νομική προσωπικότητα, όπως τα νομικά πρόσωπα.

Πάμε τώρα να δούμε τι είναι ένα νομικό πρόσωπο με απλά λόγια,

Αρχίζει με μια ομάδα επενδυτών, οι οποίοι κάνουν αίτηση για εταιρικό καταστατικό (κανόνες και όροι λειτουργίας). Το κράτος το εκδίδει∙ και η εταιρεία λειτουργεί νόμιμα ως «πρόσωπο» με περιορισμένη ευθύνη των μελών που την απαρτίζουν. Δεν είναι πια ομάδα ανθρώπων αλλά ένα «νομικό πρόσωπο». Έχει πολλά νομικά δικαιώματα φυσικού προσώπου, αγοράζει και πουλάει, παίρνει δάνεια, μπορεί να μηνύσει και να μηνυθεί και διεξάγει επιχειρηματικές δραστηριότητες. Αποτελεί μέρος της καθημερινής ζωής μας και είναι μέλος της κοινωνίας μας με τα νομικά δικαιώματα και την προστασία ενός φυσικού προσώπου…και εδώ μπαίνει το εξής ερώτημα:

Τι πρόσωπο είναι μια εταιρία;

Οι εταιρίες πήραν τα δικαιώματα «αθάνατων» προσώπων χωρίς ηθική συνείδηση, ειδικά πρόσωπα σχεδιασμένα από το νόμο για να ενδιαφέρονται μόνο για τους μετόχους τους και όχι για όσους τους στηρίζουν όπως η κοινωνία, οι εργαζόμενοι ή ό,τι άλλο και ό,ποιος άλλος συμβάλλει σε αυτή την στήριξη της λειτουργίας της. Πολλοί, πιστεύουν ότι οι εταιρίες είναι σαν εμάς και δίνουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά πχ

Η General electric είναι ένας ευγενικός παππούς που λέει παραμύθια

Η Nike μια νεαρή κοπέλα

Η Microsoft είναι επιθετική

Η McDonalds είναι εξωστρεφής, παθιασμένη

Κλπ κλπ κλπ

Ο κόσμος πιστεύει ότι έχουν συναισθήματα, πεποιθήσεις κλπ. Ένα πράγμα τις χαρακτηρίζει μόνο, να βγάζουν όσα περισσότερα χρήματα μπορούν, κι αυτό είναι όλο. Έχουν κέρδη; Αυτό είναι καλό, γι’ αυτό είναι ο καπιταλισμός. Όλες οι μεγαλοεταιρίες δομήθηκαν με μια σειρά νομικών αποφάσεων ώστε να διαθέτουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: να θέτουν το συμφέρον των ιδιοκτητών πάνω από τα συμφέροντα της κοινωνίας, δεσμεύονται να βάζουν το κέρδος πάνω απ’ όλα ακόμα κ από το κοινό καλό. Ενδιαφέρονται για βραχυπρόθεσμο κέρδος των μετόχων... που είναι μια συγκεκριμένη μερίδα του πληθυσμού. Σε ποιον οφείλουν πίστη οι εταιρίες και τι σημαίνει αυτό; Το κέρδος είναι αυτοσκοπός. Μία εταιρία γίνεται πιο κερδοφόρα, όταν καταφέρνει να βάζει άλλους να πληρώνουν την επίδρασή της στην κοινωνία. Οι οικονομολόγοι το αποκαλούν «εξωτερικότητες» (εξωτερικές συνέπειες), δηλαδή είναι το αποτέλεσμα μιας διμερούς συναλλαγής σε ένα τρίτο που δε συναίνεσε, ούτε συμμετείχε στη διεξαγωγή αυτής της συναλλαγής. Επομένως, η εταιρία πιέζεται να φέρει άμεσα αποτελέσματα και να φορτώσει το κόστος στο αδιάφορο κοινωνικό κοινό.

Το Υπουργείο Παιδείας, λοιπόν, λειτουργεί όπως μια μεγαλοεταιρία∙ μια επιχείρηση που αποσκοπεί στην, όσο το δυνατόν πιο μακροχρόνια, διατήρηση του πολιτικου θώκου των ιθυνόντων του, αγνοώντας το κοινό καλό των πολιτών, στην προκειμένη περίπτωση των #Ασεπιτες2008 καθώς και τις αποφάσεις του ΣτΕ που μιλούν για διαπιστωμένη χρόνια αντισυνταγματική στάση του ΥΠΑΙΘΑ σε βάρος τους. Η κύρια «εξωτερικότητα» που επωμίζονται οι #Ασεπιτες2008 είναι η συστηματική απόρριψη των δικαιωμάτων τους για διορισμό, κάτι που έχει αναγνωριστεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας ως αντισυνταγματικό, αλλά εξακολουθεί να υφίσταται λόγω της επιθυμίας του υπουργείου να διατηρήσει την εξουσία και την επιρροή του.

Σαν μια επιχείρηση που αποβλέπει μόνο στα κέρδη των μετόχων της, το ΥΠΑΙΘΑ επιλέγει να εξυπηρετεί τα συμφέροντα ιδιωτικών εκπαιδευτικών οργανισμών και άλλων εκπαιδευτικών ομάδων που επωφελούνται από την αδικία σε βάρος των #Ασεπιτες2008. Αυτές οι ομάδες, που απολαμβάνουν τα προνόμια του συστήματος εις βάρος των αδικημένων, παρέχουν στήριξη στους ιθύνοντες, προσφέροντας πολιτική ασφάλεια και ενισχύοντας τη θέση των ιθύνοντων και του (εκάστοτε) κυβερνώντος κόμματος στην ηγεσία. Όπως οι πολυεθνικές εταιρείες μεταφέρουν το κοινωνικό κόστος στους πολίτες, έτσι και το υπουργείο επιλέγει να αφήσει τους #Ασεπιτες2008 να φέρουν το βάρος της αδικίας, ενώ οι ευνοημένες ομάδες συνεχίζουν να επωφελούνται.

Η παράταση αυτής της αδικίας είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα και η απόδειξη ότι το «κέρδος» για το ΥΠΑΙΘΑ δεν είναι η ποιοτική βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης, αλλά η διατήρηση της πολιτικής εξουσίας και της εύνοιας από συμφέροντα που έχουν προσωπική ατζέντα. Με τον ίδιο τρόπο που μια εταιρεία παραβλέπει την ηθική για να διασφαλίσει την κερδοφορία της, έτσι και το ΥΠΑΙΘΑ βάζει τα ιδιωτικά συμφέροντα και τις πολιτικές ισορροπίες πάνω από τη δικαιοσύνη και την αξιοκρατία.

Να λοιπόν, γιατί η υπόθεση αποκατάστασης των #Ασεπιτες2008 πλησιάζει το 16^ο έτος ύπαρξής της, παίρνοντας διαστάσεις διαχρονικού σκανδάλου καθώς, οι πολιτικοί ιθύνοντες ΥΠΑΙΘΑ και κυβερνόντων, από την μια πλευρά, αρνούνται να βάλουν ένα αίσιο τέλος βασισμένο στην δικαιοσύνη και την ηθική…και από την άλλη, οι διάφορες εκπαιδευτικές υποομάδες και τα ποικίλα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα του εκπαιδευτικού τομέα, λοιδορούν τους #Ασεπιτες2008…απλά, επειδή βολεύει τα συμφέροντά τους και έτσι, το οποιοδήποτε επιχείρημα εναντίον των #Ασεπιτες2008, όσο παράλογο κι αν είναι, θεωρείται λογικό…Οι #Ασεπιτες2008 βιώνουμε αυτόν τον παραλογισμό τα τελευταία 15,5 χρόνια και οδεύουμε προς την συμπήρωση του 16^ου χρόνου…

…τα συμπεράσματα δικά σας…